Besteak bilaketaren emaitza.

Zergatik podcastak?

Irratiak beti izango du bere magia, beti izango da berezi, desberdin. Ahotsaren atzean nor dagoen irudikatuko dugu, bakoitzak bere irudia sortuko du. Ikusten-ez-dena-irudikatzearen magia horrekin apurtzen ari gara azken urteotan -streaming irratsaioekin, adibidez-, irudiaren gizartean bizi gara eta.

Hitzez esaten dugunarekin %7a besterik ez dugu komunikatzen. Ahozkoa ez den komunikazioarekin, ordea, %93.  Hortik ere, irudia gailentzea. Baina, egun, minutu bateko kulturan eta presaren gizartean bizi gara. Beti azkar.

Denborak urrea balio du. Eta, denbora aprobetxatzeko, sarri, bi gauza aldi berean egin ohi izan ditugu: bideo bat irratsaio bat balitz bezala entzun, eta, paraleloan, testu hau idatzi.  Testuinguru horretan, Podcasta, egungo kontsumo ohituretara egokitzen den formatua da: errora jotzen du, azkarra da; eta, aldi berean, beste zerbait egiteko aukera ematen digu.

Kozinatzen dugun bitartean entzun daiteke, kirola egiten dugunean, lanean gaudela, autoan… hamaika egoeratan entzun dezakegu; eta, gainera, gure gustuen baitan aukeratu dezakegu.  Baina, zer desberdintasun dago, bada, podcast eta irratsaio baten artean?

Irratsaioa, normalean, atalez osatuta dago. Guk, entzule gisa, atal bat bestea baino gustukoago izango dugu. Irratsaio guztian baino, saio horren atalen batean edo bestean izango dugu interesa.

Podcastak, hain juxtu, atalak lirateke. Gai jakin baten inguruan sortutako saioa, egitura jakina duena eta atalez atal errepikatzen dena.

Podcast interesgarri batzuk:

  • Berria FM
  • Barruan gaude
  • Deforme Semanal
  • Buenismo Bien
  • Delirios de 40deFiebre

Podcast horiek guztiak azkarrak, zuzenak, mamitsuak eta, hein batean, ekonomikoak dira. Komunikatzeko kanal tradizionalekin alderatuta, ez dira garestiak.

Gainera, 24 ordutan eta asteko 7 egunetan entzun dezakezu, nahieran; ez da irratsaio baten antzera, frekuentzia topatu eta zuzenean entzun behar duzula: edonon eta edonoiz entzun dezakezu.

Geratzeko etorri den formatua da. Geroz eta sustraituago gaude gurean, eta zurean, zure enpresan, zer nolako garrantzia izan dezake?

  • Zure ahotsa entzuteko bide ematen du
  • Zure publikora hurbiltzeko balio du
  • Aditu zaren gaiean erreferente izateko
  • Gertuko kanala da
  • Edozein momentutan eta edonon entzun dezakezu, nahieran
  • Multikanala izan daiteke; eta, era berean, hibridoa: sare sozialetatik zabaldu dezakezu, Youtuberako egokitu, podcastarekin lotutako edukia sortu…

Esan bezala, gurean, geroz eta sustraituago dagoen formatua da. Berriak sortua du berea (Berria FM), Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultateko ikus-entzunezko komunikazioko ikasleek ere Putzutik Plazara sortu zuten iaz, Mondragon Unibertsitatea bera ere igo da trenera, EITBk eta Euskadi Irratiak podcast berriak ekoizteko plataforma sortu dute; eta Oier Aranzabal, beste profesional batzuekin batera, Podcastfilia sortzen ari da.

Badago uzta, beraz, gurean. Esan bezala, geratzeko etorri den formatua da.

 

Euskara, markak hazteko

Marka guztien helburua da euren balioa gizarteratu, hartzaileengan inpaktu bat eragin eta ospe ona izatea, erronka estrategikoak betetzeko. Eta atzean egon daitezkeen helburuak askotarikoak badira ere, bada bat guztiak batzen dituena: hazia erein eta haztea.

Hamaika dira marka baten posizionamendua indartzeko baliagarriak diren tresna, taktika eta estrategiak —marketing digitala, publizitatea, ekintza komunikatibo deigarriak…—. Markagintza eta komunikazioa egiterako orduan, ordea, badira zutabe batzuk askoz ere lanketa estrategikoagoa eskatzen dutenak, edozein marka sostengatzeko ezinbestekoak. Hor kokatzen dira balioak, eta, ondorioz, hizkuntza.

Euskaraldiaren atarian, teoriatik praktikara eta hitzetatik ekintzetara jauzi egiteko garaiotan, euskarak markagintzan jokatzen duen paperaz idatzi dugu, galdera bati modu argian erantzunez: zein ekarpen egin diezaioke euskarak marka bati?

Kalitatea

Euskararen marka kalitatearekin lotzen da esparru askotan; Euskal Herrian sektore askotako produktu eta proiektuak dira horren testigu. Izenean euskara eramatea erreferentzia bat da bertako zein nazioarteko hartzaileei begira, kalitate horrekin identifikatzeko.

Gertutasuna

Marka hartzailearengandik hurbil egonda soilik lortu daitezke konplizitatea, enpatia, fidagarritasuna… Eta gertu egoteko, hartzaileari bere hizkuntzan hitz egitea ezinbestekoa da. Horregatik, hemen, euskara tresna gakoa da gertutasuna irabazteko.

Lurraldean errotzea

Mundu mailan ezagunak diren marka ugarik erabiltzen dute euskara Euskal Herrian. Zergatik egiten dute hizkuntza hautu hori? Bertako herritarrekin eta balioekin bat egiteko bidea errazten dielako. Ez dago kanpotik etorri beharrik horretaz jabetzeko; lurralde batean errotzeko giltza nagusietako bat bertako hizkuntza da.

Pertsonalizazioa

Hartzaile bakoitzarekiko pertsonalizazioa da publizitateak aurrez aurre duen erronka nagusietako bat. Egokitzapen hori egiteko ezaugarrien zerrenda luzea da; baina lehentasunezkoen artean kokatzen da hizkuntza; alegia, euskal hiztunengana edota euskaraz kontsumitzen dutenengana euskaraz zuzentzea.

Merkaturatzea

Euskararen marka eremu ez-komertzialarekin lotu ohi bada ere, helburu komertzialak betetzeko tresna ere bada euskara. Aurrez aipatutako ardatz horiek guztiak indartzearekin lotuta baitaude emaitzak. Hizkuntza hautu egoki batek eta, kasu honetan, euskarak saldu egiten du.

AZK-ko kideon konpromisoa irmoa da ‘Gehiago, gehiagorekin eta gehiagotan’ erabili dadin euskara markak hazteko tresna gisa.

Pertsona(k)

Komunikazioaren 4 P berriak hauek dira:

  • Pertsona
  • Pertsona
  • Pertsona
  • Pertsona


Harien gisan, egokitzen

Harremanak harien gisan ulertzen ditugu, eta Katamalok zioen moduan, hariak lotu egiten gaituzte. Titerearen modukoak dira: batzuetan atezuan, besteetan lasaieran, edo korapilatzen. Eta horrela bizi gara, hariekin, hariak egokitzen.

  • Harremana, definizioz, hau da:
    Pertsonen edo pertsona-multzoen artean gertatzen den komunikazioa.  

Pertsonek harremantzeko komunikazioa behar-beharrezkoa dute; eta, komunikazioak, pertsonen beharra du erreala eta efikaza izan dadin.  Bien arteko korrelazioa funtsezkoa da, beraz. Are gehiago garaiotan.

Hankazgora jarri zen mundua egun batetik bestera. Gu buruzbehera jartzeak, eusten genuen oinarria iraultzeak, une horretan hankazgora zeudenetaz konturatzeko balio izan digu. Kolpez, begiak zabaltzeko. Eta, korapiloa askatzean, berriz lehengo egoera aldrebesetara ez itzultzeko: hariak egokitzeko.

 

Pertsonen baitan harilkatzen

“Gizakiak galdu du, gizatasuna” kantatzen zuen Zea Maysek. Baina pentsatu nahi dugu, egoera honek esaldi hori berretsi baino zentzugabetu egin duela; eta, hain justu, etxealdiak gizakioi gizatasuna bueltatu digula: moldez aldatzeko gogoa, beste balore batzuen baitan oinarri sendoak eraikitzen hastekoa, elkarrekin ekin eta egitekoa.

Errealitate berri horretan, komunikazioak (eta markagintzak) joku-eremua aldatu beharko lukete. Produktua edo zerbitzua bai, baina periferian; eta ekar ditzagun erdigunera orain arte, sarritan, ertzean utzitakoak: pertsonak. PERTSONAK izan behar du epizentro eta jomuga: erdigune.

 

Hariak josi eta josi, sarea josten

Komunikazioa efikaza izateko, gainera, gure artean elkarlan gehiago sortu behar dugu. Ideiak elkarbanatzen irtenbide egokia topatzea errazagoa da. Bide sasitu eta arantzatsuetatik ibili baino, ederragoa izango da konfiantzazko harremanak sortu eta elkarrekin norabide berean aritzea.

Izan ere, arraunari bakarrik emanez gero, trainerua bueltaka arituko da eta ez da helmugara iritsiko. Guztiok elkarrekin arraun eginez gero, ordea, ontzia aurrerantz joango da. Eta guk, atzera begiratuta egingo dugu aurrera, garrantzitsua baita jakitea nondik gatozen, nora jo jakiteko.

  • Nondik gatozen? Produktutan edo dirutan inbertitzen zen egoera batetik.
  • Nora joan nahi dugun? Baloreetan eta komunitatean inbertitzen den errealitatera.

Gutako bakoitzak bere aletxoa jarrita, gizartea eralda genezake. Etxealdi honetan ohartu gara lehen poz-txiki ziren horiek ez direla horren txiki. Hortaz, heldu diezaiogun horri eta txikitasunetik aldaketa handi bat eragin dezagun!

Hari-muturrak

Komunikatzen dugunok, markagintzan ari garenok, baloreak erein behar ditugu, komunitatea egiteko eta aldaketarako funtsezkoak baitira:

  • konpromisoa
  • jarrera aktiboa izatea
  • koherentzia
  • gardentasuna
  • errespetua
  • entzuten jakitea
  • solidaritatea
  • jasangarritasuna
  • elkarlana
  • zintzotasuna

Moldeak aldatu nahi baditugu, rolak aldatu behar ditugu. Balore horien baitan jokatu beharra daukagu, izan bezeroekin, hornitzaileekin edo/eta lankideekin. Zerbitzu, produktu eta lan horien atzean PERTSONAK daude eta horiek dira zentrora ekarri behar ditugunak; horien ongizatea bermatu, guztion ongizatearen alde egiteko.

Testu honekin pantaila zuria hitzez josi dugu, baina markagintza prozesuetan beti azpimarratzen dugun moduan: “Esate hutsarekin ez dugu ezer egiten. Koherenteak izan behar dugu, eta esaten duguna egin.” Aurreko iritzi-zutabean aipatu bezala: egiten duguna gara eta AZKn, filosofia eta kultura hau oinarri hartuta jarraituko dugu lanean: PERTSONA, PERTSONA, PERTSONA eta PERTSONA.

 

KOMUNITATEA EGITEKO MARKAK

Egunotan, batean nahiz bestean entzungo zenuten mundu globalizatuan bizi garela. Definizioz, globalizazioa mundu mailako prozesu ekonomiko, teknologiko, politiko, sozial eta kulturala da, herrialdeen arteko komunikazioa eta interdependentzia areagotzen duena. Elkarmenpekotasuna.

Globalizazioa modu globalizatuan epaituz gero -osotasunean, xehetasunetan fokua jarri gabe-, irakurketa hau egiten dugu: kantitatea kalitatearen aurretik jarri du eta lehen lerrora produktu ahalik eta merkeenen produkzioa eta kontsumoa ekarri ditu. Balore indibidualak sustatzen eta hauspotzen ditu eredu honek: ni-a gu-aren gainetik. Balore horiek, ordea, ba al dute baliorik? Ez. Egoera honek ere argi utzi digu balio duena, hain juxtu, kontrakoa dela: gu-a, taldea, kolektiboa, komunitatea.

Balioa duten baloreen sarea

Ona eta txarra bereiztea ez da ariketa sinplea, subjektiboa baita. Alta, badira kode orokor batzuk, zeinak ongiaren eta gaizkiaren arteko mugak ezartzen laguntzen diguten. Badakigu, beraz, talde lana, enpatia, elkartasuna eta konpromisoa balore positiboak, onak, direla. Horiek dira globalizatu beharko genituzkeen baloreak, zabaldu, hedatu; eta horiek aintzat hartuta, gizarte moduan saretu.

Bizi dugun egoera honi balore horietatik erantzun behar diogu; eta, nola ez, kolektibotik. Gure zilborrei begira egon ordez, komunitatera zabaldu behar dugu begirada. Norbanakoen arteko sarea josi behar dugu, elkar laguntzeko, elkar indartzeko, elkarrekin sortzeko.

Komunikazioa, komunitatea sortzeko

Balio horiek transmititzeko, komunitatea sortu eta indartzeko, komunikazioa eta markagintza funtsezkoak dira. Eta teknologiak horretan lagundu dezake, klik bakarrarekin guztiok konektatuta egoteko, komunitatea sortzeko, bidea ematen baitute. Baina teknologiak ez ezik, kirolak, kulturak, herriak… guztiek dute komunitatea sortzeko eta balioak transmititzeko gaitasuna.

Komunitateen epizentro: pertsonak

Pertsonak dira komunitatea osatzen dutenak. Hortaz,  pertsonak izan behar dute komunitate horien erdigune eta iparrorratz. Pertsonek komunitate horretako kide izateaz harro egon behar dute eta horretarako parte hartze aktiboa izatea ezinbestekoa da: elkar entzun behar dugu, hitz egin, komunikatu, lotura emozionalak bilatu, autentikoak izan, izaera propiokoak, egiazkoak.

  • Komunitatea da: talde lana, errespetua, entzuten jakitea, komunikatzea -ahoz ahokoa, bereziki-, baloreak lantzea, etorkizuna eraldatzea, enpatia, harremanak, ezagutza, hezkuntza, espazioa ematea, askatasuna, itotzen ez duen lotura…

Eta azken hori da, hain zuzen, sortu behar duguna: aske sentiaraziko gaituen lotura, korapiloak askatzen lagunduko digun soka,  zilborrestea. Komunitatea, finean. Sinetsita baikaude hori dela erronka honi aurre egiteko bidea.

 

 

 

 

 

 

 

Komunikazioaren lokatzetan

30 egun daramatzagu etxean, hilabete.

Etxe askotan utzi zuen telebistak familia batzeko funtzioa izateari, irratiak guztiak sintonia berean jartzen zuen soinu banda izateari… Baina hilabete daramagun etxealdi honetan, telebista piztu eta bestelako plataformetara jotzeaz gain, ohiko kateetan ere jartzen dugu arreta. 

Izan telebistan, irratian, zein sareetan, egoeraren argazkia hau da: “aditu” mordoa hitz egiten. Bakoitzak beretik, norbere sermoia ahoz gora botatzen. Datuak, datuak eta datuak. Kurba gora eta behera. Mantra bat bailiran, mikrofonoak duen boterearekin, gu guztion etxeetara iristen dira. Datuekin, portzentajeekin, aginduekin.

Komunikazioaren garrantzia agerikoa da, baina ez-ohiko egoera honetan, hutsuneak ere agerikoak dira. Egun batetik bestera mundua gelditu den moduan, egoera irauli den bezala, komunikazioa ere aldatu egin da. Eta paradigma berri honetatik, ziurgabetasunetik, komunikatzen jakin behar dugu.

Nondik komunikatu nahi dugu? Hor dago koska

Zein da zabaldu behar den mezua? Zein da zabaldu nahi dena? Besteak beste, galdera horiei erantzunda komunikatzen da; eta, egiari zor, sinetsita gaude negatibotik komunikatzen ez dugula ezer onik lortzen. Beldurraren diskurtsoa zabaltzea, besterik ez.

Baina negatibismoak, beldurrak, haserreak, ezin du bizileku izan. Une jakin bateko sentimendua izan daiteke, geltokia; betiere, hortik abiatuta, eraikitzeko jomuga. Hortaz, komunikazioak ere ezin du etengabe eta uneoro hortik sortua izan. Bistakoa da: negatibotik baino, positibotik komunikatzearen aldekoak gara gu.

Komunikazioa aldatuko da, eta gu

Kanpora begira baino, zergatik ez gara jartzen gureak baloratzen? Izan ere, egoera aldatu den moduan, guk ere aldatu beharra daukagu. Ezin dugu orain arteko roletan jarraitu. Gizakiak galdutako gizatasunari tokia egin behar diogu eta pertsonak produktuaren gainetik jarri.

Zalantzan jarri beharrekoa da ere sareetako “like”kultura.  Atsegite bilatze horrek asko baitu indibidualismotik, hautsitako ispiluetatik. Besteen onarpena behar dugu gure ongizaterako, eta hori bai dela itxialdian bizitzea… Hortaz, alda ditzagun orain arteko inertziak eta jokabideak; komunikatzeko moduak. Hautsi ditzagun moldeak.

Moldeak hausteko, komunikazioa ezinbesteko bidelaguna zaigu:

  • Bertakoa, gertukoa, lokala kontsumitzeko.
  • Gurea dena zaintzeko.
  • Beharra eta desioa bereizteko; eta hiper-kontsumora ez jotzeko.
  • Gizatiarrak diren marka horiek kontsumitzeko.
  • Balore positibo eta zintzoak modu zuzen eta argian komunikatzen dituzten marka horiekin bat egiteko.
  • Begirada indibidualismotik jaso eta kolektiboan begiratzeko.
  • Gure inguruarekin enpatikoak izateko.

Gu gelditzean planetak arnas hartu duen moduan, guk berriz martxa hartzean loratu ditzagun zimelduta genituen konpromisoa, elkartasuna, gizatasuna. Izan ere, argi dago 2020ko udaberria gu guztiok ondo gogoan izango dugula. Baina krisialdiagatik soilik ez, memoria historikoan parte izan dadila mundu gelditzeaz gain, hobera aldatu dugulako.