Resultados de la busqueda para Koronabirusa.

Pertsona(k)

Komunikazioaren 4 P berriak hauek dira:

  • Pertsona
  • Pertsona
  • Pertsona
  • Pertsona


Harien gisan, egokitzen

Harremanak harien gisan ulertzen ditugu, eta Katamalok zioen moduan, hariak lotu egiten gaituzte. Titerearen modukoak dira: batzuetan atezuan, besteetan lasaieran, edo korapilatzen. Eta horrela bizi gara, hariekin, hariak egokitzen.

  • Harremana, definizioz, hau da:
    Pertsonen edo pertsona-multzoen artean gertatzen den komunikazioa.  

Pertsonek harremantzeko komunikazioa behar-beharrezkoa dute; eta, komunikazioak, pertsonen beharra du erreala eta efikaza izan dadin.  Bien arteko korrelazioa funtsezkoa da, beraz. Are gehiago garaiotan.

Hankazgora jarri zen mundua egun batetik bestera. Gu buruzbehera jartzeak, eusten genuen oinarria iraultzeak, une horretan hankazgora zeudenetaz konturatzeko balio izan digu. Kolpez, begiak zabaltzeko. Eta, korapiloa askatzean, berriz lehengo egoera aldrebesetara ez itzultzeko: hariak egokitzeko.

 

Pertsonen baitan harilkatzen

“Gizakiak galdu du, gizatasuna” kantatzen zuen Zea Maysek. Baina pentsatu nahi dugu, egoera honek esaldi hori berretsi baino zentzugabetu egin duela; eta, hain justu, etxealdiak gizakioi gizatasuna bueltatu digula: moldez aldatzeko gogoa, beste balore batzuen baitan oinarri sendoak eraikitzen hastekoa, elkarrekin ekin eta egitekoa.

Errealitate berri horretan, komunikazioak (eta markagintzak) joku-eremua aldatu beharko lukete. Produktua edo zerbitzua bai, baina periferian; eta ekar ditzagun erdigunera orain arte, sarritan, ertzean utzitakoak: pertsonak. PERTSONAK izan behar du epizentro eta jomuga: erdigune.

 

Hariak josi eta josi, sarea josten

Komunikazioa efikaza izateko, gainera, gure artean elkarlan gehiago sortu behar dugu. Ideiak elkarbanatzen irtenbide egokia topatzea errazagoa da. Bide sasitu eta arantzatsuetatik ibili baino, ederragoa izango da konfiantzazko harremanak sortu eta elkarrekin norabide berean aritzea.

Izan ere, arraunari bakarrik emanez gero, trainerua bueltaka arituko da eta ez da helmugara iritsiko. Guztiok elkarrekin arraun eginez gero, ordea, ontzia aurrerantz joango da. Eta guk, atzera begiratuta egingo dugu aurrera, garrantzitsua baita jakitea nondik gatozen, nora jo jakiteko.

  • Nondik gatozen? Produktutan edo dirutan inbertitzen zen egoera batetik.
  • Nora joan nahi dugun? Baloreetan eta komunitatean inbertitzen den errealitatera.

Gutako bakoitzak bere aletxoa jarrita, gizartea eralda genezake. Etxealdi honetan ohartu gara lehen poz-txiki ziren horiek ez direla horren txiki. Hortaz, heldu diezaiogun horri eta txikitasunetik aldaketa handi bat eragin dezagun!

Hari-muturrak

Komunikatzen dugunok, markagintzan ari garenok, baloreak erein behar ditugu, komunitatea egiteko eta aldaketarako funtsezkoak baitira:

  • konpromisoa
  • jarrera aktiboa izatea
  • koherentzia
  • gardentasuna
  • errespetua
  • entzuten jakitea
  • solidaritatea
  • jasangarritasuna
  • elkarlana
  • zintzotasuna

Moldeak aldatu nahi baditugu, rolak aldatu behar ditugu. Balore horien baitan jokatu beharra daukagu, izan bezeroekin, hornitzaileekin edo/eta lankideekin. Zerbitzu, produktu eta lan horien atzean PERTSONAK daude eta horiek dira zentrora ekarri behar ditugunak; horien ongizatea bermatu, guztion ongizatearen alde egiteko.

Testu honekin pantaila zuria hitzez josi dugu, baina markagintza prozesuetan beti azpimarratzen dugun moduan: “Esate hutsarekin ez dugu ezer egiten. Koherenteak izan behar dugu, eta esaten duguna egin.” Aurreko iritzi-zutabean aipatu bezala: egiten duguna gara eta AZKn, filosofia eta kultura hau oinarri hartuta jarraituko dugu lanean: PERTSONA, PERTSONA, PERTSONA eta PERTSONA.

 

Elkartasun keinuak, hamaika

Elkartasuna beti da konexiorik onena hala dio egunotan konpainia teknologiko handi baten leloak.  Eta elkartasun keinuak sare sozial, webgune eta plataforma askotatik ari dira zabaltzen birusaren pareko indarrarekin. 

Etxealdian gaudenetik, hamaika izan dira ikusi-entzun edota parte izan garen elkartasun ekintzak. Ospe handiko markek, esaterako, elkartasun-kanpainak egiteko aprobetxatu dute afera. Baina gugandik gertuago daudenek ere beren txikitik ekarpen handiak egin dizute; horietariko asko eta askok, beren jarduna horretara bideratu dute, gainera. 

Mondragon Unibertsitatean, esaterako, Goi Eskola Politeknikoko 3D inprimagailuekin boluntario sare bat egunero-egunero lanean ari da osasungintzako langileentzako materiala sortzen.

Gipuzkoako herri txiki hau txapelduna da ekintza solidarioak gauzatzen eta herrigintza hitza orainaldian deklinatzen. Azken ekimenak hemengaz.eus  du izena. Aretxabaletako denda, ostalari, autonomo eta negozio txikien komunitate honen helburua da krisialdian hankamotz gelditu diren sektoreei eskua luzatzea, aldez-aurreko erosketak antolatzen laguntzen eta bestelako ekintza batzuen bidez. 

Kolaboratzaile dugun Estudios Durero arte grafikoetara eta sormen-industriara bideratutako enpresa da. Beste askori bezala, Covid-19-ak bere eguneroko jardun arrunta etenarazi zuen, baina egoera berriaren aurrean izan zuten erantzuna txalotzekoa da: beren 3D inprimaketa teknologia baliatuta, buru-belarri jarri ziren osasun langileentzat mantalak ekoizten. 

Kirola eta elkartasuna sarritan eskutik helduta doaz. Honen adibide da Mikel Landak buru den Tropel solidarioa ekimena. Laboral Kutxa eta Euskadi Fundazioak babestutako ekimenak elikagaien bankuarentzat 50.000 euro jasotzeko helburua du.

Mondragon Unibertsitatetik eta MONDRAGON Korporaziotik datorkigu azken ekimen hau, Creating For Humanity izenekoa. Ekintza honen bidez gazteentzako mobilizazio masiboa bultzatu nahi dute koronavirusaren krisiari irtenbide eraginkorrak eta azkarrak bilatzeko, geletan ereiten den ekintzaile sena helburu sozial honi bideratuta.   

Adibide batzuk baino ez dira hauek, marka baten atzean pertsonak eta baloreak daudenaren erakusle; eta, zorionez, elkartasuna, enpatia, konpromisoa, zintzotasuna, talde lana, justizia eta norbanakotik begirada jaso eta kolektibotik begiratzeko gaitasuna duten bestelako balioak dituzten markak asko eta asko dira gurean. 

 


 

 

 

Komunikazioaren lokatzetan

30 egun daramatzagu etxean, hilabete.

Etxe askotan utzi zuen telebistak familia batzeko funtzioa izateari, irratiak guztiak sintonia berean jartzen zuen soinu banda izateari… Baina hilabete daramagun etxealdi honetan, telebista piztu eta bestelako plataformetara jotzeaz gain, ohiko kateetan ere jartzen dugu arreta. 

Izan telebistan, irratian, zein sareetan, egoeraren argazkia hau da: “aditu” mordoa hitz egiten. Bakoitzak beretik, norbere sermoia ahoz gora botatzen. Datuak, datuak eta datuak. Kurba gora eta behera. Mantra bat bailiran, mikrofonoak duen boterearekin, gu guztion etxeetara iristen dira. Datuekin, portzentajeekin, aginduekin.

Komunikazioaren garrantzia agerikoa da, baina ez-ohiko egoera honetan, hutsuneak ere agerikoak dira. Egun batetik bestera mundua gelditu den moduan, egoera irauli den bezala, komunikazioa ere aldatu egin da. Eta paradigma berri honetatik, ziurgabetasunetik, komunikatzen jakin behar dugu.

Nondik komunikatu nahi dugu? Hor dago koska

Zein da zabaldu behar den mezua? Zein da zabaldu nahi dena? Besteak beste, galdera horiei erantzunda komunikatzen da; eta, egiari zor, sinetsita gaude negatibotik komunikatzen ez dugula ezer onik lortzen. Beldurraren diskurtsoa zabaltzea, besterik ez.

Baina negatibismoak, beldurrak, haserreak, ezin du bizileku izan. Une jakin bateko sentimendua izan daiteke, geltokia; betiere, hortik abiatuta, eraikitzeko jomuga. Hortaz, komunikazioak ere ezin du etengabe eta uneoro hortik sortua izan. Bistakoa da: negatibotik baino, positibotik komunikatzearen aldekoak gara gu.

Komunikazioa aldatuko da, eta gu

Kanpora begira baino, zergatik ez gara jartzen gureak baloratzen? Izan ere, egoera aldatu den moduan, guk ere aldatu beharra daukagu. Ezin dugu orain arteko roletan jarraitu. Gizakiak galdutako gizatasunari tokia egin behar diogu eta pertsonak produktuaren gainetik jarri.

Zalantzan jarri beharrekoa da ere sareetako “like”kultura.  Atsegite bilatze horrek asko baitu indibidualismotik, hautsitako ispiluetatik. Besteen onarpena behar dugu gure ongizaterako, eta hori bai dela itxialdian bizitzea… Hortaz, alda ditzagun orain arteko inertziak eta jokabideak; komunikatzeko moduak. Hautsi ditzagun moldeak.

Moldeak hausteko, komunikazioa ezinbesteko bidelaguna zaigu:

  • Bertakoa, gertukoa, lokala kontsumitzeko.
  • Gurea dena zaintzeko.
  • Beharra eta desioa bereizteko; eta hiper-kontsumora ez jotzeko.
  • Gizatiarrak diren marka horiek kontsumitzeko.
  • Balore positibo eta zintzoak modu zuzen eta argian komunikatzen dituzten marka horiekin bat egiteko.
  • Begirada indibidualismotik jaso eta kolektiboan begiratzeko.
  • Gure inguruarekin enpatikoak izateko.

Gu gelditzean planetak arnas hartu duen moduan, guk berriz martxa hartzean loratu ditzagun zimelduta genituen konpromisoa, elkartasuna, gizatasuna. Izan ere, argi dago 2020ko udaberria gu guztiok ondo gogoan izango dugula. Baina krisialdiagatik soilik ez, memoria historikoan parte izan dadila mundu gelditzeaz gain, hobera aldatu dugulako.

Distantzian bai, baina distante ez

Etxean gelditzera derrigortuta gauden egoera berezi honetan gora egin du sare sozialen erabilpenak, gure sakelakoen datuak urre bihurtzeraino. Sare sozial guztien artean, bada bat aurretik ere aparretan zegoena; eta, egoera honetan, aparrak gora egiten diona: Instagram.

Artista, aktore eta musikari oro etxean direnetik, kultura eskaintzeko eta kontsumitzeko modu berriak sortu dira. Guk geuk, kasu honetan, arreta berezia eskaini diogu Instagramek egunotan zabaldu digun erakusleihoari. 

Izan ere, Instagrama da agertoki nagusia berrogeialdian dauden musikarientzat. Zerrenda amaigabea osa genezake, baita Euskal Herriko musikariei dagokionez ere; besteak beste, Zetak, Zea Mays, La Furia, Xabi Bandini edota Lumi bikoteak eskaini dituzte kontzertuak etxeko egongelatik, mundura zabaltzen dien Instagrameko lehio birtualetik. 

 

Hamaika aukera sortzeko eta entretenitzeko

Egunotan, Bartzelonako hiru publizistek artista anonimoen artelanak jaso eta Instagrameko lehen museo birtuala sortu dute. The Covid Art Museum (CAM, @CovidArtMuseum) da berrogeialdian jaiotzen den munduko lehen museoa eta bertan jasotzen dira konfinamendu-egoerarekin lotutako ilustrazio, argazki, margolan, marrazki, animazio eta bideoak. Tolosa Turismok ere etxetik bertatik herriko txokoak bisitatzeko aukera leiho bat zabaldu du Instagram stories-etan. 

Kultur proposamenetarako ez ezik, Instagramek mezuak zabaltzeko ere balio duela berresteko balio izan digu koronabirusak. Krisia hasi zenean,espaniar estatuko osasungintza departamentuak Dulceida instagramerra kontratatu zuen koronabirusaren inguruko mezuak eta informazioa zabaltzeko. Estatuko osasungintzaren eta herritarren arteko zubi lanak egiteko bide hori erabili du, besteak beste.

Horren urrutira joan gabe, bertako hedabide eta kazetariek ere sare horretara jo dute hainbat eduki sortzeko. Gaztezulo, Berria, Gaztea eta beste hamaika eragile nahiz norbanakok zuzeneko elkarrizketak egiteko ari da erabiltzen Instagram kontua.

Aukera ezinhobea da, gainera, komunitatearen ideiari eusteko, egoera honetan ezinbestekoa baita denak ontzi bereko arraunlariak garela azpimarratzea. Honen adibidea da, zuzenen zuzenean gaiaren errora jo eta konfinamendua hasi bezain pronto aktibatu zen @etxeangeratu Instagrameko profila. 

Komunitatea egiteko beste era bat elkarrekin gauzak egiteko edukiak sortzea da. Etxealdi honetan perretxikoak bezala hazi dira Instagram bidez eskolak ematen dituzten prestatzaile fisiko, sukaldari eta abarrak; zeinak, bide batez,  itxialdi honetan ohitura txarretan ez erortzeko errutinak sorrarazi dizkiguten.

Batzuk aipatzearren:

 

Etxetik munduratzearen albo kalteak

Instagramek eskaintzen dizkigun kultur-proposamen eta aukerak argitara ekarri ditugun arren, ezin ahaztu honen guztiaren itzal luzeaz. Izan ere, musu-truk sorkuntza Instagrametik (edo beste bideetatik) zabaltzearen arrakalez ere asko hitz egin da etxealdi honetan, bereziki kultur-sortzaileek. 

Itxialdi-etxealdi  honek birtualtasunetik ez ezik, balkoitasunetik ere asko du. Balkoietan egin dugu txalo, zarata, dantza, kantuan eta baita bertsotan ere. Balkoitasun honek, hala ere, doakotasuna dakar eta batzuk dagoeneko hasi dira kezkatzen ea joera honek ez duen are gehiago zailduko berez leihatilaren aurretik pasatzeko oso zalea ez den gure gizarte honek, gerora, kulturagatik edo/eta entretenimenduagatik ordaintzea. 

Gaur-gaurkoz atsegiteetatik ez du inork jaten eta txalo birtual zaparradez aparte, kulturgileak (ere) pairatzen ari dira sosen urritasuna berrogeialdi honetan. Honen haritik, krisi honek kulturari ere eragiten diola azaleratzeko, apirilaren 10ean eta 11n, greba kulturala iragarri dute #itzalitanago #itzalitagaude traolen pean. 

Bada zer ikusia, entzuna, gozatua; baina baita zer hausnartua ere.  

 

    

 

Sormena da gure bidea

Oihana Iguaranek etxepean gauden egunotan, Lurraren pean doinupean ondorengoa kantatzen zuen:

“Gizarte gisa erakusteko

aukera bat da, dena den

zer egiteko gai garen eta

zer izateko prest gauden.”

Egiten duguna bagara, etxealdi honek erakurtsi digu sortzaileak garela.

 

Arnasa hartzeko ere tarterik ez

Minutu bateko gizartean bizi ginen, gara. Azkar. Oso azkar. Azkarregi. Presaka. Batetik bestera, beti berandu.  Asperdura txarra balitz bezala, aspertzeari tarterik eskaini gabe. Agenda bete-betea, begiak zabaltzen ditugunetik ixteraino egitekoz beteta. Orain arte denboraren menpe ibili gara, erlojuen orratzen tik-tak hotsak itota. Denera iristeko antsiaz eta, era berean, kalitatezko denbora eskaini gabe: ez norberari, ez gertukoari. Ezeri. Inori.  Begira, baina ikusi gabe; entzuten, baina aditu gabe; irentsi eta irentsi, baina dastatu gabe.

Azkar. Oso azkar. Azkarregi. Produkzio katean burubelarri, begiak hortik jaso gabe  Norberari begiratu gabe, sormenari tartea atera gabe.

 

Gure plateren gatza eta piparra

Itxialdi honek, ordea, tartea eman digu gurekin egoteko, norbera norberarekin. Halabeharrez bada ere, gelditzeko. Eta, begiratu nahi ez duenak ere ikusi ahal izan du sortzaileak izan bagarela.  Egunotan, sormenak bor-borka egin du gure lapikoetan, gure paper zurietan…

Aspertzea delitua dela dirudien gizarte honetan, denbora gauzak egiten eta egiten betetzen dugu. Egiteagatik egitea baino, barrura begirako leihoak zabaltzeko sortu behar dugu. Horretarako, sorkuntza, berrikuntza eta jakin-mina landu behar ditugu. Zergatik eta zertarako?

  • SORKUNTZA. Orain arte inork egin ez dituen galderak egiteko.
  • SORKUNTZA. Orain arte inork ikasi ez duena ikasteko. 
  • SORKUNTZA. Orain arte inork begiratu ez dionari begiratzeko. 

Ikusteko, aditzeko, dastatzeko. Eta, horretarako, kozinatzean tipulari nola, gure buruari ere kendu behar dizkiogu azalak. Beldurrak. Lotsak.

Sorkuntza ez da piramidala, goitik beherakoa. Sorkuntza norberarengandik abiatzen da. Duzun lanbidea, egitekoa, interesa edo bizibidea izanda; berdin du, hori ez da muga. Egiten duzun horretatik, bakoitzak bere txikitik (edo handitik, zergatik ez!)  garatu dezake.

Eta ez lotsatu egiten duzuna elkarbanatzeko, komunikatzeko. Kontatzean beste batzuei sormenaren poxpoloa pizten lagundu diezaiekezu. Zure sua beste batentzat hasierako sugarra izan daiteke. Eta honela, poxpoloz poxpolo, sugarrez sugar, ilun ikusten dugun zulo honi argia emango diogu eta etxepetik inoiz baino indartsuago, elkartuago eta ahaldunduago aterako gara.

 

Itzaliko ez den sua

Lehen lerroetan esan dugunari helduta, egiten duguna bagara, izan gaitezen sortzaile eta sortu dezagun suaren indarra duen gizarte kohesionatu, gizatiar, aske eta bizigarria. Sorkuntza horretarako bidea izan daiteke; bai, behintzat, gurea.

Hortaz, sormena su txikian berotzen jarraituko dugu, aroma ederreko eta gorputz askoko salda izateko, gure barruak goxatuko dituena. Izan ere, sormenak, itotzen gaituzten egoeretan leiho bat marrazten lagunduko digu. Haize freskoa sartzen. Bizirauten baino, bizitzak eta gorputzak erdigunean jarri eta bizigarri egiten.

Egiten duguna bagara, ez jarri mugak sormenari. Izan sortzaile!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12